press & reviews

Two horns and a bass

Paul van Kemenade duos, trios, quintets
December 2008
The Wire ( UK ): Van Kemenade with his slightly raw, honey-and pepper sound which lends itself to both outside and more conventional repertory performance. An essential lyric player. Exquisite.

Jazzman ( FR ): ***** (choc de mars 2009) Duos, trios, quintet et un "all star" (sur le DVD en bonus) d'un des plus brillants saxophonistes européens au jour d'aujourd'hui. Un total bonheur de jazz. De vraies compositions rappelant des classiques des fifties .Pour autant, le traitement est celui d'un saxophonist alto actuel dont le son évoque autant Cannonball que John Zorn. Un classicism plongeant ses raciness chez Benny Carter ou Johnny Hodges et qui aurait entendu Ornette comme Rudresh Mahanthappa.

Cadence (USA): Alto saxophonist Paul Van Kemenade begins his session, Two Horns and a Bass, with a display of gorgeous sound. He has the kind of tone that could carry an entire album of ballads. But he's not inclined to limit himself. Van Kemenade shows while he can play sweet, echoing even Saint Johnny "Lily Pons" Hodges himself, he can be tart and biting as well. On the closing "In a Sentimental Mood" (a video of the performance is included on the second CD), the saxophonist covers that entire range in a majestic performance. A sighing, crying high-toned spot from Ray Anderson and a spidery guitar solo from Frank Mobus to complement the leader's spot. It's a fitting finale to a fine session.

Jazzthetik ( BRD ): ****Fließenden übergängen von scharf intonierter Attacke, pointierter Verzögerung und wunderbarer sonorer Wendbarkeit bis hin zum leisen Flüstern.Van Kemenade ist der No-nonsense- Mann, der die erforderliche Sensibilität besitzt und die Nuance kennt.

Jazzpodium (BRD): Spannender Gedankenaustausch, einer der vielseitigen Saxophonkünstler.

Jazzmozaiek (B): Wederom een schitterend album. Van Kemenade heeft iets te vertellen. 
Deze prachtige miniatuurtjes dragen een heel eigen sfeer en getuigen van een zeer typische Van Kemenade-stijl: een eigen taal en geluid en straight to the point. Een bloedmooie 'In a sentimental mood.

Kwadratuur.be (B): Zondermeer een Van Kemenade-cd met steeds dat typische, sappige geluid.Trio is wondermooi; harmonisch vol, soms verwijzend naar de arrangeerkunsten van Gil Evans.

Jazzrytmit (FIN): Hollannin parhaat luomistyössä, mutta tyypillisiä hälyääniä esittää vain Van Kemenade saksofonilla ja lyhyitä jaksoya.

Jazzism (NL): *****Van Kemenade verkeert in alle stukken in uitstekende vorm.

Volkskrant (NL): **** bloedmooi en teder. Intens vet glijdende altsaxsound. Van Kemenade speelt of zijn leven ervan af hangt en tegelijk straalt zijn spel een weldadige rust uit.

Parool (NL): **** Crème de la crème van de Nederlandse jazzscene; sierlijke, romantische en fonkelende composities van Van Kemenade. Mooi!

Jazzflits.nl : Wat een schoonheid!

Jazzenzo.nl : Bijzonder album, veelzijdige composities en dito uitvoering.

Jazzpress.org (NL): Indrukwekkende cd.

De Stem (NL): Prachtige opnamen; Van Kemenade is gewoon verdomd goed.

Friesch Dagblad (NL): Voorbeeldig; 'In a sentimental mood' is van onvergetelijke schoonheid.

NTB (NL): Boeiende instrumentale interacties; mooie bloemlezing!
Draaiomjeoren.nl : Van Kemenade is een van die zeldzame altsaxofonisten met een volvet geluid dat ergens tussen Johnny Hodges en Earl Bostic in zit.

Jazzmagazine.nl : Iedere toon een eigen gewicht en heldere logica; hij maakt het luisteren tot een lust.

Buma magazine : Van Kemenade weet je altijd te raken en bespeelt de altsax naar keuze van diep ronkend naar een subtiel fluitje. Het zit allemaal in zijn bagage.

Concert reviews: Two horns and a bass ( dec. 2008/march 2009 )

Brabants Dagblad (NL): Jazzfestival zestiende Stranger than Paranoia start met openbaring. Indrukwekkend. Enkele juweeltjes van stukken. (concert 24 dec. 2008)

Jazzpodium.nl : duo met Fraanje, trio met Vloeimans en Mahieu en eigen quintet: parels.
Composities die naar adem deden snakken. Bijna onmenselijk mooi van stemming. Verbluffend samenspel Vloeimans en Van Kemenade. Splinternieuwe stukken voor zijn quintet. (24 dec. 2008)

Jazzenzo.nl : Spectaculaire opening van het 16 e Stranger than Paranoia festival met mini-concerten van Van Kemenade in verschillende bezettingen: adembenemend ! ( concert 24 dec. 2008)

Jazzpodium.nl : Diversiteit als belangrijkste constante. Subliem samenklinkende blazers Van Kemenade en Vloeimans. Mahieu rotsvast. Voorbeeldig trombonewerk van Ray Anderson en intense solo's van Van Kemenade. (concert 1 maart 2009)

Paul van Kemenade and guests: No Way Station

October 2007
Cadence (USA): The vivid creativity of writing struck me immediately: the title track (No Way Station) uses seven instruments in such varied, shifting ways that they at times sound like two small groups going in parallel but contrasting directions, sometimes like a shouting big band over funk-driven rhythms. It is a change from the usual ensemble-soloist format, and it hints at everything from Parker and Gil Evans back to New Orleans street music. On the duets between Van Kemenade and pianists Busch or Braam, the leader suggests that he would have fit into a gospel group or a Ray Charles big band. Intense and sometimes rough, his playing hints at a fierce version of Phil Woods. Occasionally Van Kemenade's lines are repetitive in the manner of Steve Reich, but he never stays stuck in one groove. The closing three selections are explorations of the possibilities for Jazz soloists and strings: they are alluring but not sweet, intriguing without being aggressively dissonant.Thrilling.

Jazzmozaiek (B): ***** ( top cd ) Een juweeltje, een beklijvend werkstuk dat ons door de nachtelijke straten laat dwalen van Buenos Aires, New York of….Tilburg misschien?

Brabants Dagblad (NL): Er zijn weinig altsaxofonisten in Nederland die zo lekker kunnen grommen op hun instrument als Paul van Kemenade. Zijn rauwe geluid en tegelijk lyriche spel.

Muziekpodia.nl: Vereenzelvigd met zijn sax; diversiteit aan muziekstukken. Fenomenaal poject en durabel visitekaartje.

Mexi Cosy

Van Kemenade Quintet & Faku - Mnisi - Khoza - Mndebele - Linx
June 2006
Cape Times (SA): This Dutch-SA collaboration glues together European and American jazz improvisations with warm-blooded South African music.

Volkskrant (NL): **** Altsaxofonist Paul van Kemenade zou niet misstaan hebben in een van de vulkanische groepen van Charles Mingus, vanwege zijn passie, de hoogst persoonlijke 'kreet' in zijn spel, de meedogenloze swing en het bluesgevoel. Ook als componist is hij verwant aan de bassist, met zijn suite-achtige stukken vol tempowisselingen en sterke melodieën. De cd van de Tilburger begint dan ook met een hommage aan Mingus. De andere bepalende factor op Mexi Cosy is de Zuid-Afrikaanse jazz, vertegenwoordigd door een aantal prominente musici uit dat land. De twee invloeden vloeien natuurlijk in elkaar over, want naast hartstocht bevat de muziek uit de townships, net als die van Mingus, veel asymmetrisch huppelende maatsoorten en een flinke scheut gospel. Dat is vooral te horen in de krachtige uithalen van Sonti Mndebele, die op twee nummers zingt. De andere gastvocalist, David Linx, zorgt voor een wat experimenteler intermezzo. Van Kemenade speelt zondag op het North Sea Jazz Festival.

Zam (Zuidelijk Afrika) magazine: Een aangename mix van Europese jazz en ogenblikkelijk herkenbare Zuid-Afrikaanse composities.

NRC Handelsblad (NL): **** Gevarieerd en prikkels van buiten blijven inspirerend.

Slagwerkkrant (NL): Bijzonder fraai geluid; harmonisch fraaie en slim gearrangeerde mix van jazz , bossa, funk,pop en Afrikaanse muziek.

Jazzenzo.nl / Brabants Dagblad: Van Kemenade met zijn muzikale Afrikaanse broeders Feya Faku, Sydney Mnisi, Sonti Mndebele en Bheki Khoza met wie het kwintet sinds 1994 samenwerkt, is de brug tussen westerse geïmproviseerde muziek en (Zuid)Afrikaanse lyriek en ritmiek wederom geslagen. Hoewel ook deze cd schijf voortdurend verrast. De ritmische wisselingen, de lyrische mijmeringen en voluptueuze groepsuit-barstingen, het gedegen samenspel van de Afrikanen en de prachtig improviserende stem van Sonti Mndebele markeren een nieuw hoofdstuk in de historie van het Paul van Kemenade Quintet. Over vier maanden 25 jaar aan het front!

Draaiomjeoren.nl : Een knappe prestatie van de Tilburgse bandleider, altsaxofonist, organisator en Boy Edgar Prijswinnaar.

Jazzflits.nl : Exotische productie, meeslepende Afrikaanse invloeden, Van Kemenade's authentieke altsaxsound bepaalt onophoudelijk het groepsgeluid.